Bewust alleenstaande moeder

 
 
laatst gewijzigd: 2 mei 2008aantal hits: 4591gemaakt door: sonnekind  
 

1e maand

 
 

In eerste instantie kon ik het maar niet geloven dat ik echt zwanger was.

En dan ben je het toch, en oeps ja dan zal ik toch wat mensen in moeten lichten.

 

Natuurlijk wisten een paar van mijn vrienden dat ik er mee bezig was, en het gaat natuurlijk wel opvallen als je in een keer geen sigaretje meer rookt.

Dus toch maar een paar vrienden ingelicht.

 

Iedereen reageerde zo positief, en was heel blij voor mij.

 

Ik zelf ben alleen maar blij dat het "gelukt" is en hoop dat alles goed gaat. De eerste maand ben ik alleen maar bezig geweest met ik hoop dat er niks fout gaat tot de 12e week. Dan ben ik de kritieke periode voorbij.

 

Opgemaakte tekst

 

de 2e maand

 
 

De eerste maand ging zo voorbij, maar op 9 mei begon ik met een beetje bloedverlies. Je schrikt zo erg, maar omdat t maar een beetje is had ik zoiets van; we wachten nog ff af.

Maar op 14 mei verloor ik nog steeds wat bloed, dus toch maar de verloskundige gebeld om 9 uur.

Ik moest meteen naar het ziekenhuis en naar de gynacoloog. Dit was voor mij erg spannend en omdat er op dat moment niemand was die mee kon moest ik wel alleen.

Met een brok in mijn keel ben ik naar het ziekenhuis gegaan. Meteen kon ik bij de gyn. terecht en kreeg een inwendige echo.
Dit was erg dubbel want leuk is dat niet, maar toen ik het hartje zag kloppen was ik zo opgelucht. De Baby leeft.

De gyn. zei dat alles er goed uitzag maar moest toch ff onder controle blijven. Maar de 1e echo foto was een feit

 

7 juni 2006

Vandaag weer naar de gyn. geweest weer een echo gehad (een gewone dit keer) ben nu 11 wk en 6 dagen zwanger.

Alles blijkt goed te gaan en nu mag ik naar mevr. Schaap mijn verloskundige. De uitgerekende datum is 20 december 2006.
Wat een opluchting allemaal>
NU GENIETEN van mijn zwangerschap.

(vlak na deze onderzoeken is het bloeden gestopt, tot nu toe 21 mei geen bloedingen meer gehad)

Ben wel moe

 

Opgemaakte tekst

 

3e maand

 
 

5 juni 2006

Mag voor de eerste keer naar mevr. Schaap.

Mevr. Schaap zei dat alles er goed uitzag ik was goed gezond en ik mag 15 juni voor de 12 weken echo.

 

Maar wat een verschil met mijn eerste zwangerschap.

Ik had toen nergens last van.

Heb nu al last van harde buiken, moet als ik daar last van heb rustiger aan doen.

Nou ja wat is rustiger aan, ik heb een zoon van 4 dus dat wordt een beetje moeilijk.

Maar we doen ons best.

 

15 juni 2006 3e echo.

Dit is officieel de 12 weken echo die je normaal krijgt.

Mijn donor was mee voor de echo. Hij wordt bij het hele proces betrokken dit ook omdat hij ook de vader is van onze zoon. Het worden dus echte broertjes of broertje/zusje van elkaar.

Ik wil niet weten wat voor geslacht het wordt dat moet een verrassing blijven.

Maar wow wat een mooie echo. Wat ben jij gegroeid zeg in zo'n korte tijd.

T was wel moeilijk om een mooie echo te krijgen, want je wou niet op de foto.

Je bewoog zo veel dat het wel 5 minuten duurde voordat er een goede echo gemaakt kon worden.

 

 

En ja nou zijn de kritieke maanden zijn voorbij dus kan ik de rest van de familie inlichten.

Waar ik het meeste tegenop zie is het mijn oma te vertellen. Die is 84 jaartjes jong, maar wel een hele andere generatie.

Maar omdat mijn buik toch begint te groeien en men (als je het weet) kan zien kan ik er niet langer mee wachten.

Dus toch de stoute schoenen aantrekken en het maar vertellen.

Heb toch eerst wel anderhalf uur nodig gehad om moed bij elkaar te rapen en het te vertellen.

Toen ik eindelijk zei dat ik zwanger was via zelfinseminatie en dat je daar een donor voor nodig had vroeg mijn oma meteen wie ik dan als donor heb gevraagd.

Ik heb toen uitgelegd dat ik mijn ex heb gevraagd dit omdat het dan een echt broertje of zusje wordt van onze zoon, en omdat ik het niet eerlijk zou vinden dat als mijn zoon in de toekomst wel gewoon naar zijn vader blijft gaan en nr. 2 niet.

Mijn oma vond dat geweldig en vond het een hele mooie keus om dan mijn ex te vragen.

Mijn oma was zo positief die vond het ook mooi dat er een 2e kwam want alleen is maar alleen vond ze.

Dus al met al had ik me nergens zorgen over hoeven te maken want ze vond en vindt het geweldig dat ik zwanger ben.

Mijn moeder, zus en broer vinden het geweldig en kijken er naar uit. Ook mijn Oom en Tante en de rest van de familie vinden het erg leuk.

 

Mijn ex-schoonouders vinden het geweldig dat er nog een kleinkind bij komt en kijken zeer uit naar de komst van hun kleinkind.

 

Ik ben dan ook zeer gelukkig dat iedereen mijn keuze accepteert, maar er tegelijk ook erg blij mee zijn.

Dit geeft toch een heel fijn gevoel dat je er niet alleen voor staat.

Voor de rest denk ik:

Tis mijn leven mijn keuze en ik moet met mijzelf leven en met de keuzes die ik in mijn leven maak.

 

Natuurlijk zullen er mensen zijn die het er niet mee eens zijn, maar de mensen die belangrijk zijn in mijn leven accepteren mijn keuze en zijn er blij mee en dat is voor mij het voornaamste.

 

Opgemaakte tekst

 

4e maand

 
 

 

De 1e 3 maanden zijn voorbij gevlogen.

Voel me prima heb nergens last van, hoef niet over te geven of wat dan ook.

Ik geniet heerlijk van de zwangerschap.

Ben wel moe, maar dat hoort erbij.

Het buikje groeit mooi, maar ik kleed me er ook naar iedereen mag zien dat ik zwanger ben.

 

In deze maand zijn er weinig dingen gebeurd.

 

Opgemaakte tekst

 
 

Bewust Alleenstaande Moeder

 
 

Bewust alleenstaand daar kies je natuurlijk niet voor,

maar wel heb ik heel bewust gekozen voor een baby.

 

Deze site gaat dan ook hierover en hierin kun je informatie vinden over BAM

 

 

Opgemaakte tekst

 

Iets over mijzelf

 
 

Hier een klein beetje info over mijzelf.


Ik ben 33 jaar en heb een zoon van 4 jaar.

Toen mijn zoon 7 maanden oud was zijn zijn vader en ik uit elkaar gegaan, en heb ik in een opvangtehuis (crisis opvang)gezeten. Niet omdat hij geweldadig was, maar omdat wij uit elkaar gingen en we echt niet meer onder een dak konden wonen kwam ik op straat te staan.

Dit is voor mij een moeilijke periode geweest, maar heb hier wel heel veel over mijzelf geleerd.

In het begin was het heel moeilijk, omdat ik op dat moment er niet voor koos om er alleen voor te komen staan met een kind. Ook heeft het een paar jaar geduurt voordat ik weer een goede verstandshouding had met mijn ex.

Maar ja je hebt samen een kind dus je bent ondanks dat je uit elkaar bent de rest van je leven met elkaar verbonden.
Nu dik 4 jaar later hebben mijn ex en ik zo'n goede vriendschappelijke relatie dat hij mijn maatje is geworden en we doen dan ook veel dingen samen met onze zoon.

 

Ik ben tot nu toe nog niet weer tegen een leuke vent aan gelopen (ben ook niet zoekende) maar had nog altijd wel een kinderwens.

Maar ja hoe doe ik dat: alleen en toch graag een 2e kindje willen.


En zo begin ik mijn tocht als Bewust Alleenstaande Moeder.

 

Opgemaakte tekst

 

Het begin! Hoe begin je?

 
 

Waar loop je tegenaan als Bewust alleenstaande moeder.

 

Als eerste natuurlijk: ik wil graag een 2e kindje, maar zonder partner hoe doe je dat.

Ik ben dus op internet wezen zoeken en kwam uit bij de site over Zelf Inseminatie (ZI). http://www.kidinformatie.com/zi.html

 

Via KI (kunstmatige inseminatie) kwam ik niet in aanmerking omdat hier hele hoge kosten aan zijn verbonden.

 

Maar ja dan weet je dat het via ZI kan, maar hoe kom je aan een donor, want die heb je voor deze behandeling nodig.

En in mijn situatie:

Ik heb al 1 zoontje van mijn ex, hoe staat mijn ex er tegenover als er een 2e komt en als er dan een 2e komt via een donor hoe doen we dat dan in de toekomst, want onze zoon gaat gewoon 1x in de twee weken naar zijn vader toe.

 

Dus eerst maar eens in overleg gegaan met mijn ex.

Nou moet ik er wel bij vertellen dat mijn ex en ik een heel goed contact hebben en dat we samen onze zoon opvoeden, en dat alles in overleg gaat, zonder toestanden met advocaten ed.

 

Ik heb het dus mijn ex verteld en die zei meteen ik wil wel donor zijn. Nou heeft hij een partner en ik vond dat die het er ook mee eens moet zijn anders ging het niet door, want die krijgt toch ook met de opvoeding en in eerste instantie met een klein kindje erbij te maken.

Gelukkig in goed overleg ging mijn ex zijn partner er ook mee akkoord, en zijn wij begonnen met insemineren.

 

Opgemaakte tekst

 

En dan begint het voor mij

 
 

In augustus 2005 ben ik begonnen met het insemineren.

 

Ook heb ik me aangemeld bij een website voor en door alleenstaande moeders met een kinderwens. Deze site is informatief, maar heeft mij ook heel veel geholpen omdat je toch niet het gevoel hebt er alleen voor te staan. http://anne.messageboard.nl/29443/index.php


Elke maand is t elke keer weer afwachten zou het toch eens raak kunnen zijn.

En elke maand die teleurstelling als het weer eens bleek niet zo te zijn.

In het begin valt dit wel mee omdat je niet verwacht dat het direct raak zal zijn, maar na een tijdje is het wel steeds een teleurstelling.

Ook om steeds je donor te moeten inlichten van t is weer niet gelukt.

Wel hadden we duidelijke afspraken gemaakt over hoe lang we eventueel zouden doorgaan met doneren.

 

 

Maar toen na 7 maanden!

 

Het was 29 maart 2006 en toen voelde ik mijn eisprong. Donor bellen en insemineren.

2 Weken later zou ik mijn NOD(Naderende Ongesteldheids Dag) moeten hebben.

Dat zou dus 13 april moeten zijn.

 

Op 16 april 2006 kwam ik erachter dat ik "nog maar" 3 dagen overtijd was.

Ik kon de klok er altijd op gelijk zetten, maar nu!!! ach t was maar 3 dagen, maar toch.

 

Toen mijn zus gebeld, want ik vond het eigenlijk wat vroeg om al een test te doen.

Mijn zus zei meteen: meid koop een test en als hij negatief is dan krijg je van mij het geld wel terug.

Ik ben meteen naar het Kruidvat gegaan en heb daar de goedkoopste test gehaald die er was.

Thuis de test gedaan en die was ............ schrik positief.

 

Daarna meteen mijn donor gebeld, en een week later toch nog een nieuwe test gedaan omdat ik het zelf toch niet geloofde.

Maar echt eerlijk waar de test was en bleef positief.

 

En ja dan begint het.

Je bent zwanger, je doet het alleen, je kan eerst nog niemand inlichten, want je moet de eerste kritieke maanden doorstaan.

Op dat moment denk je alleen maar wow ik ben zwanger.

 

 

En achteraf denk ik wel wat is nou 7x insemineren.

Dat stelt toch niks voor als je na gaat dat een gemiddelde vrouw maar 24 uur per maand vruchtbaar is!!! En er maar 1x per maand geïnsemineerd werd.

 

En dan begint de reis door de zwangerschap.

 

Aan de zijkanten staat per maand beschreven wat en hoe ik mij voel.

 

 

Opgemaakte tekst

 

de echo's vanaf wk 6

 
 
 

Multimedia

 

8e maand 9e maand

 
 

Nou ik begin te merken dat t wat zwaarder allemaal wordt.

Ben vandaag ff de dierentuin in geweest met mijn zoon, maar dat lopen allemaal pfffffff soms best zwaar.

Maar ja het hoort erbij he.

 

29 oktober 2006.

Die laatste maandjes die duren het langst en dat klopt ook wel.

Heb de brief binnen van kraamzorg, alleen doen ze telefonisch een intake gesprek. Erg onpersoonlijk al zeg ik t zelf, en dat een maand voor de uitgerekende datum.

Verder slaap ik 's avonds niet echt lekker meer, weet soms niet hoe ik moet liggen. T hoort er allemaal bij, maar echt prettig nee hoor.

 

2 november 2006

Vandaag voor controle geweest bij mevr. Schaap.

Alles blijkt allemaal weer goed te zijn, het hoofdje ligt al naar beneden. En er is niks om me druk over te maken.

Lekker gevoel is dit. Ik geniet heerlijk. Over 2 weken weer voor controle 16 nov.

 

Nou gisteren 16 november een drukke dag gehad.

Ik had 's morgens afsluiting van een cursus, en we gingen dus bowlen. Hartstikke gezellig en ik heb gewoon mee gedaan.

S. middags nog voor controle en alles gaat prima. Heb nog ff gemeld dat ik 's morgens aan het bowlen was geweest, maar geen probleem en alles gaat goed.

Mag nu om de week op controle, merk dat ik op het laatst loop, maar de kleine mag van mij nu ook wel komen. Ben wel nieuwsgierig wat het wordt.

 

 

23 november

 

Elke week nu controle dus hou jullie ff op de hoogte.

Alles gaat goed de baby is al ingedaald. Gelukkig heb ik alles nu klaar. De babykamer staat helemaal klaar alles is geverfd en de plankjes hangen aan de muur. Ook heb ik de intake gehad van de kraamzorg dus ik ben er klaar voor de baby kan komen.

Volgende week weer controle vertel jullie dan wel hoe het verder gaat.

 

 

30 nov. 2006

 

Snelle controle alles was goed prima bloeddruk en ik was niks aangekomen dus stond binnen 5 minuten weer buiten en kon naar huis. Tis nu echt aftellen en wachten wanneer de baby zich meld.

 

7 dec 2006

Weer op controle geweest, mijn verloskundige zei dat t nu echt wachten is wanneer de baby zich meld alles gaat verder prima/

Ikzelf twijfel nog wel eens, dan lig ik in bed te piekeren of ik het allemaal wel aan kan en of ik er wel goed aan heb gedaan al dat soort dingen. T zal er wel bij horen al die onzekerheid, maar echt leuk niet echt.

Verder voel ik me prima de kleine mag van mij wel komen ben wel nieuwsgierig of het nou een jochie of een meissie is en hoe het er uit zal zien. We wachten nog maar ff af

 

Opgemaakte tekst

 

DYLAN BASTIAAN geboren op 11-12-2006

 
 

S morgens begint het: ik verlies mijn propje.

Maar voel me verder oke dus breng ik eerst mijn zoontje naar school.

Mijn moeder komt langs om de auto te lenen, dus ik meld maar ff dat ik gerommel in mijn buik heb en dat het best eens zou kunnen gebeuren.

Ma houd de telefoon dus bij de hand en ik moet bellen als er iets is want dan komt ze meteen terug.

Gelukkig gaat ze niet ver weg, en kan ze binnen een uurtje terug zijn.

 

De hele dag blijft het rommelen, en rond 15.00 is mijn moeder terug, dit ook omdat ik mijn zoon van school moet halen.

Mijn moeder gaat mee, want ik durf het niet meer aan om te gaan rijden, heb namelijk lichte weeen.

 

Op het schoolplein vragen sommige hoe het er mee is, en ik zeg hun dat het binnen nu en 3 dagen wel eens kan gebeuren omdat ik het propje ben verloren.

Natuurlijk zeggen sommigen dat het dan best nog een week of wat kan duren, maar ik vertel ze er niet bij dat ik met weeen op het schoolplein sta.


Ik had 'smorgens mijn donor/ex al ingelicht over dat het vandaag wel eens kon gebeuren, maar heb toch tot 16.30 gewacht met bellen. Hij kwam meteen naar mij toe.

Mijn moeder was nog steeds bij mij, en heeft nog ff wat te eten klaar gemaakt en toen mijn donor/ex kwam is hij eerst nog naar huis gegaan om te douchen, want hij zou ook bij de bevalling aanwezig zijn.

Zo rond 19.oo vertrekt mijn moeder en neemt de partner van mijn ex onze zoon mee.

Rond 19.20 a 19.30 bel ik dan toch mijn verloskundige omdat de weeen toch om de 3 a 5 minuten komen.

Ik mag meteen komen dus hup tas pakken en spullen pakken en op naar het ziekenhuis.

 

Daar gekomen moeten we ff wachten op de verloskundige en toevallig belt mijn zus. Ik vertel haar dan ook dat ik in het ziekenhuis ben en dat ze vandaag of morgen voor de 2e x tante wordt. Op dat moment komt mijn verloskundige binnen en vraag wat ik ga doen: bevallen of bellen. Ik zei bevallen en vroeg mijn zus ff aan mijn moeder door te geven dat ik in het ziekenhuis was.

Nu was het dus echt begonnen.

 

Ik had 3 cm ontsluiting, dus zei mevr. Schaap dan gaan we je vliezen maar doorprikken en wachten we af.

Om 20.04 zijn mijn vliezen geboken.

 

Ik zelf dacht dat t lang duurde, want om 21.oo had ik nog maar 4 a 4 1/2 cm ontsluiting.

Maar om 23.15 heb ik toch erge persdrang dat ik mevr. Schaap er toch ff bijhaal. Ze toucheerd en wat blijkt ik mag meepersen

23.20 was dat.

En om 23.26 kan ik mijn pas geboren zoon al in mijn armen houden.

 

 

Opgemaakte tekst

 

Dit was het BAM verhaal van begin tot eind

 
 

Ik ga nu verder met Dylan Bastiaan

 

Opgemaakte tekst

 

Dylan

 
 
 

Multimedia

 
 

GASTENBOEK

 
 
 
2 maart 2007 : 18:17
Gastenboek
 
 

Weblog

 

5e maand

 
 

Zo de helft zit erop.

 

Maar wat een twijfel zo nu en dan.

Echt ik zit soms met mijn handen in mijn haar.

Ik vraag me af waar ik aan begonnen ben.

Iedereen zegt: T zijn de hormonen, maar leuk nee hoor helemaal niet.

Heb soms dagen dat ik alleen maar huil, en dan vraag ik me af red ik het wel alleen met nog zo'n kleine spruit erbij.

O o o wat veel gedachten schieten er door mijn hoofd.

 

Maar die roze wolk daar val ik zo nu en dan toch echt heel hard vanaf.

En dan vraag ik me toch wel heel erg af waar ben ik toch aan begonnen.

 

Ik vind het heerlijk hoor dat er een 2e komt, maar die twijfel: Doe ik er wel goed aan, kan ik het wel alleen met eentje van 4 en straks een kleine erbij.

Financieel daar denk ik niet zozeer aan, t is meer de emotionele kant en hoe gaat mijn zoon erop reageren, wordt die niet jaloers, noem maar op.

 

Gelukkig hoef ik niet veel aan te schaffen voor de baby, want ik had alles nog wat ik voor mijn zoon ook gebruikt heb.

Er waren natuurlijk wel een paar dingen die ik nodig had, maar via vrienden en internet kan je heel leuk en heel goedkoop aan leuke spullen komen.

 

Zo heb ik van een goede vriendin een combi/kinderwagen over kunnen nemen. Precies mijn droom die ik graag hebben wou. Beter had ik het niet kunnen treffen.

Ook heb ik van mijn moeder een leuke wipstoel gekregen en heeft zij mij geholpen met de gordijnen van de babykamer en een heel mooi valletje voor het raam.

 

Maar die twijfel die blijft toch wel ff.

Gelukkig sta ik niet alleen als Bammer en weet ik dat er meer meiden zijn die hier tegenaan lopen.

Ik zit dan ook regelmatig op de site van alleenstaande Bammers.

 

Opgemaakte tekst

 

6e maand

 
 

De laatste loodjes.

Mijn buik groeit wel, niet zoveel als met de 1e, maar ik vind het heerlijk. Ben in mijn 1e zwangerschap 30 kilo aangekomen dus vind het heerlijk dat ik nu nog niet zoveel ben aangekomen. ca. 11 kilo nu.

Ik voel al een tijdje (vanaf 20 wk) de baby bewegen.

Maar nu merk ik wel dat ik wat meer last heb van bandenpijn, maar mijn verloskundige zei dat dit erbij hoorde. Nou ja nog ff doorzetten.

 

En ja nesteldrang he. Dat hoort er ook bij.

Mijn donor zou helpen met de kinderkamer, maar op 5 september had ik zoiets van ach ik maak vast een start.

Nou ja een start.......ik heb de kamer zover klaar dat alles wat er niet in hoort eruit is en alles wat voor de baby is erin staat.

Kijk nu ook regelmatig in de kamer omdat ik soms niet kan geloven dat t al bijna zover is. Iedereen mag dan nu ook de kinderkamer zien.

 

 

Opgemaakte tekst

 

7e maand

 
 

Mijn donor vond de babykamer erg leuk geworden, maar vroeg toch of hij niet nog wat zou mogen verven.

Natuurlijk heb ik ja gezegd vind het alleen maar leuk dat hij er zo bij betrokken is.

Op 15 oktober kwam hij langs met een vriend en zijn ze begonnen met verven. Wow wat ontzetten lief en wat wordt het mooi.

De klerenkast is heel mooi geel geverfd, ook hebben ze de muren opnieuw gewit en de plintjes worden blauw afgewerkt.

Dit wordt zo mooi. Tis nog niet klaar, maar ik vind het wel heel mooi worden.

 

De baby is 's avonds erg actief, als ik lekker op bed lig dan beweegt ie heerlijk. Ik geef mijn buik dan ook een heerlijke massage en dan reageert de baby daarop.

 

 

* 18 oktober controle bij de verloskundige *

 

Eerst maar weer de bloeddruk meten, die was perfect. Toen op de weegschaal 81 kilo dus intussen ben ik 13 kilo aangekomen. Valt mee hoor als zeg ik het zelf.

Dit wordt gedaan door de assistente, dus toen door naar de verloskundige.

De verloskundige voelde hoe de baby lag, en was bang dat de baby niet goed groeide, dus moest ik terug komen voor een groei echo. Dit mag gelukkig a.s. 20 oktober al.

 

Ook moet ik aan de staal tabletten want mijn ijzergehalte is wat laag.

Vandaar dat ik me ook zo moe voel en nergens puf in heb. Nou die tabletten zijn geen probleem maak me wel zorgen over de baby ivm het groeien.

 

Wat een spanning in die 2 dagen. Ik maak me toch wel zorgen. Wat als de kleine niet goed groeit, wat moet ik dan doen, er spookt van alles door mijn hoofd heen.

Afwachten maar, maar heb wel hoofdpijn van de stress.

 

Nu 20 okt. de groei echo gehad, en alles bleek gelukkig goed te zijn.

Ik heb er 2 echo's bij en dat is wel weer mooi.

Nou maar hopen dat de laatste 2 maanden zonder problemen verlopen

 

Opgemaakte tekst